Yürütücü: Yrd. Doç. Dr. Verda İrtiş
Yıl: 15 Aralık 2007 – 15 Haziran 2009
Yöntem: Kalitatif
Destekleyici: Galatasaray Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu

İçerik: Son birkaç on yıldır Avrupa çocuk adalet sisteminde önemli değişimlere tanık olmaktadır. Araştırmalar, refah devletinin idealleriyle örtüşen “koruyucu” bir modelden, çocuğu sadece haklarıyla değil, sorumluluklarıyla da özerk bir birey olarak gören bir modele doğru kayıldığını göstermektedir. İki binli yılların başından itibaren yeniden yapılanmakta olan Türkiye’deki çocuk ceza adalet sistemini “koruma hedefli” ve “neoliberal eğilimli” bu iki farklı modelden hareketle nasıl değerlendirebiliriz? Cezalandırıcı yoksa önleyici bir bakış mı egemendir? Bu ikisi arasında üçüncü bir yol gibi görünen alternatif tedbirler ve uygulamaları hakkında neler söylenebilir? Sorunların farklı alanlardan gelen aktörlerin işbirliği içinde (veya “ağlarla”) ele alınmasının gittikçe yaygınlaştığını söyleyebileceğimiz bir dönemde, Türkiye’deki çocuk adalet sistemi için de böyle bir müdahale modelinin varlığından bahsedebilir miyiz? Diğer bir ifadeyle, “adli mantığın” genişlemesinden söz edebilir miyiz?